stolberglaan

stolberglaan

woensdag 30 december 2015

Hij kwam, hij zag, hij overwon

Tony: midwinterkampioen


De eerste cyclus van de strijd om het clubkampioenschap zit er op. Een paar dingen springen daarbij in het oog. Allereerst is daar het aantal keren dat er iemand oneven is geweest: bij negen van de dertien rondes was dat het geval. Dit aantal ligt duidelijk boven wat je op basis van de kansberekening mag verwachten en dit wijst onmiskenbaar op een misstand. Ik roep alle leden dan ook op om in de tweede cyclus beduidend meer even te zijn.
Daarnaast vallen de bescheiden klasseringen van Emile, Albert en Erik V op. Kom op, heren.
Eén overwinning in zo’n hele cyclus!! Dat moeten jullie toch beter kunnen? Aan de studie!  Aan de fitness! Aan de yoga! En verpulver de komende cyclus die hele middenmoot!
Opvallend vind ik ook de plaatsen van Robbie en Patrick. Na een traag begin lijken zij nu op stoom geraakt en rukten op naar een derde en vierde plaats.
Daarboven, op plaats twee, staat Henk en ook dat is iets wat niet iedereen verwacht had. Maar hij speelt zeer gedegen en blijkt een moeilijk te nemen horde te zijn. Dat hij van ons allen het vaakst remise speelt, is geen toeval.
En dan moet er ook nog iemand eerste zijn. Die iemand kwam begin september een kijkje  nemen tijdens de simultaan, vond het wel tof bij ons en werd lid. Daarna kwam hij alle maandagen. Tegen de tijd dat de vraag of hij nu Ronnie of Tony heette ten gunste van de tweede variant was beslist, had hij de halve club al verslagen en stond huizenhoog bovenaan.

Daarna kwamen er nog diverse partijen waarin hij op zijn eerste nederlaag leek af te stevenen, maar steeds was het geluk met hem. Maar omdat bij het schaken geluk niet iets is wat je toevalt, maar iets dat je afdwingt, was zijn aanhoudende zegereeks zijn eigen verdienste. Alleen Robbie wist hem een punt afhandig te maken.
Ooit, in het jaar 2000, kwam er ook zo’n lid bij ons langs. Hans de Nijs was de naam. Die werd in het jaar van aanmelding meteen clubkampioen, waarna hij verhuisde en verdween.

We hopen dus dat jij dat niet doet (verhuizen, verdwijnen).  En natuurlijk hopen we ook dat je geen kampioen wordt. Maar zoals de zaken er nu voorstaan zou het niet onterecht zijn als je het wel werd. Gefeliciteerd en leuk dat je er bij bent gekomen.

donderdag 28 mei 2015

ROBBIE KAMPIOEN 2014-2015

De eerste periode had Robbie al royaal gewonnen. De vraag was of hem dit de tweede periode ook lukken. Weliswaar had hij in die eerste periode van EricL gewonnen, maar daar staat dan weer tegenover dat hij verloren had van Chiel, waarvan dit jaar veel clubleden die geen kampioensaspiraties hadden wel wonnen. Wat Chiel dus lukte zouden anderen ook moeten kunnen. Maar dat viel tegen. Alleen tegen EricL kwam hij dit keer niet verder dan remise, de rest werd met dat frisse no-nonsense spel van hem opgerold. En zo eindigde hij ten tweede male, maar nu ongeslagen, als eerste. 
Geen nacompetitie derhalve, maar een heuse kampioen: Robbie
Jaja, a star is born.

Gefeliciteerd, meneer.

zaterdag 17 mei 2014

EricL ook kampioen interne competitie

Kampioen word je door meer te winnen dan anderen. Kampioen worden door van alle anderen te winnen zou in de geschiedenis van onze club, voor zover dat valt na te gaan,  een unicum zijn. Dat is Eric net niet gelukt. Weliswaar werd hem in de tweede periode diverse malen het vuur na aan de schenen gelegd, maar telkens wist hij in het eindspel de volle buit binnen te halen. Alleen tegen Robbie was hij niet opgewassen. Maar omdat Robbie her en der wat punten liet liggen, bleef Eric ruim voor de troepen uitlopen. Wie inzicht wil krijgen in de krachtsverhoudingen in de nu afgelopen competitie, moet even bij de rubriek ‘interne competitie’ de eindstanden bekijken.
De vraag die velen van ons bezighoudt is hoe hij dat toch iedere keer weer flikt. Het antwoord op deze vraag zou nog lang op zich kunnen laten wachten, ware het niet dat hij zelf hieromtrent opening van zaken heeft gegeven: sinds kort staan al de ruim officiële 600 partijen die hij gespeeld heeft op internet.
We kunnen ons dus op een krachtmeting  met hem voorbereiden. Hierbij past overigens enige voorzichtigheid, Zo’n partijenverzameling lijkt toch sterk op een kookboek geschreven door een topkok. Je krijgt de recepten, maar als je er zelf mee aan de slag gaat, is wat je zelf op tafel krijgt een slap aftreksel van wat je in De Librije geserveerd krijgt. Bovendien zijn ze daar het niveau van wat ze met ons willen delen allang ontstegen.
Zoiets is er ook met de Eric aan de hand, alleen gaat hij nog een stapje verder. In zijn analyse van zijn partij tegen Joop (d.d. 5 mei 2014  en te vinden in onze clubdatabase), legt hij uit waarom het van beperkt nut zal zijn om ter voorbereiding op partijen tegen hem zijn verzameld werk te bestuderen. En kijk, dit vind nu aardig en getuigen van grote klasse. Boven de materie staan, niet denken aan concurrentie, het spel zo spelen dat je er plezier in houdt, het spel spelen om de grenzen van je mogelijkheden te ontdekken en dan anderen in je plezier laten delen. Als je dat kan en doet, ben je echt wel terecht kampioen.

Gefeliciteerd, Eric. 
Voor mij ben je de Johnnie Boer van DSG. 

donderdag 20 juni 2013

Eindstand zomertoernooi:


1       Eric               8 uit 8
2       Fred              5 uit 7
3       Joop              4 uit 5
4       Steffen          2 uit 2
5/6     Paul/Frank   2 uit 4
7       Albert            2 uit 6
8/9     Jan/Robbie   1 uit 2
10      Eric B           1 uit 6
11      Eric V           1 uit 8
12      Paul M          0 uit 2

woensdag 19 juni 2013

Robbie ook nog kampioen interne competitie

In de derde ronde bij de kampioensgroep spande het er dus om. Robbie moest winnen van Steffen, remise zou waarschijnlijk uitdraaien op een beslissingsmatch. Robbie won dus. Maar makkelijk ging het niet. Robbie was duidelijk onder invloed van het gewicht van deze partij en zette zijn partij beduidend minder fris en vrolijk op dan we van hem gewend zijn. Steffen, tot grote hoogte opgestuwd door de morele steun en strategische aanbevelingen die we hem vooraf hadden meegegeven, hield dan ook kranig stand. En geleidelijk aan begon de stelling scherper te worden en beide partijen bouwden imposante dreigingen op; Robbie dus, maar ook Steffen. Jammer nu was – voor de afwikkeling van de competitie, niet voor Robbie -,  dat Steffen zijn eigen dreiging niet serieus genoeg nam en overging tot verdedigen in plaats van door te gaan met zijn aanval. Dat kostte hem de partij en leverde Robbie het kampioenschap op. (Zie voor de partij de database van DSG: Diversen - Patijanalyses en database DSG of klik hier.) 
Die deed daarmee iets wat in ieder geval de laatste 35 jaar (want dat is de periode in onze geschiedenis die behoorlijk beschreven is) niet door iemand anders is gepresteerd: het in één seizoen van alle kampioenschappen. 
De slager van Jumbo kunnen we nu wel de slachter van Doesburg noemen. Geweldig, man!!! Van harte gefeliciteerd!
Jan kwam tegen Patrick actiever uit de opening en op zijn 18de zet kon hij groot voordeel bereiken. Maar in plaats van te kiezen voor de optie no-nonsense, koos hij voor de artistieke benadering. Was Patrick in goede doen geweest, dan zou hij de stelling weer in evenwicht hebben gebracht. Nu koos hij voor een verkeerd plan en Jan kon alsnog tot no-nonsense overgaan. Zes zetten later won hij een Paard, weer zes zetten later de partij.

Eindstand Kampioensgroep


  1. Robbie           2½ punt
  2. Jan                  2    punten
  3. Patrick            1    punt
  4. Steffen             ½   punt